Leki na trądzik. Trądzik umiarkowany
Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku na trądzik, należy pamiętać, że wszystkie metody konwencjonalne (leki) mają skutki uboczne. Czasem mogą być one bardziej niepożądane niż samego trądziku – dlatego stosowanie danego leku wymaga ścisłej współpracy lekarza dermatologa i internisty.
Najczęściej stosowanymi lekami w leczeniu trądziku umiarkowanego są:
Antybiotyki do stosowania miejscowego
Wywołują one mniej skutków ubocznych niż doustne podawanie antybiotyku.W swym składzie zawierają najczęściej: tetracyklinę, erytromecynę, klindamycynę. Często stosuje się je łącznie
z innymi preparatami, żeby można było usunąć więcej przyczyn trądziku jednoczeście. Na efekty trzeba nieraz poczekać kilka miesięcy. Ich działanie polega na walce z bakterią Propionibacterium acnes – wywołującą trądzik. Okazują się jednak mało skuteczne, bowiem bakterie te umiejscawiają się w głębszych warstwach skóry. Mogą powodować działanie niepożądane w postaci podrażnienia skóry, uszkodzenia ubrania. Niektóre preparaty antybiotykowe świecą pod wpływem promieniowania ultrafioletowego.
Antybiotyki podawane doustnie
Stosuje się je w postaci trądziku ciężkiego lub gdy leczenie miejscowe nie przynosi efektów. Najczęściej podawane antybiotyki to : tetracyklina, doksycyklina, minocyklina, limecyklina. Stosuje się też erytromecynę,, kotrimoksazol, trimetoprim. Antybiotyki doustne wykazują największą skuteczność, jeśli są podawane z innymi środkami przeciwtrądzikowymi – rośnie wówczas szansa na usunięcie kilku przyczyn trądziku jednocześnie. Sukces takiej terapii zależy od długości jej stososowania i przestrzegania odpowiedniego dawkowania leku.
Antybotyki doustne docierają do skóry poprzez krew. Niszczą bakterię Propionibacterium acnes oraz wykazują działanie przeciwzapalne, a zatem nie działają na niezapalne wykwity trądzikowe oraz zaskórniki. Mogą wykazywać dużo działań niepożądanych, bowiem działają na cały organizm. Najczęściej może wystąpić swędząca wysypka, mdłości, biegunka, pleśniawki, nadwrażliwość na światło, wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego i związanych z tym ból głowy, w skrajnych przypadkach zapalenie stawów czy zapalenie wątroby. Przy dłuższym stosowaniu może wystąpić antybiotykoodporność – uodpornienie się bakterii na działanie leku
Leczenie hormonalne
Najczęściej stosuje się preparaty zawierające octan cyproteronu, które skutecznie przeciwdziałają wpływowi testosteronu na skórę. Stosuje się je także jako środki antykoncepcyjne. Octan cyproteronu hamuje wytwarzanie łoju poprzez wpływ na męskie hormony w organizmie. Podobnie jak w przypadku stosowania doustnych antybiotyków mogą pojawić się działania niepożądane, najczęściej będą to: wahania nastroju, przyrost masy ciała, zakrzepica naczyń żylnych.Istnieje też ryzyko objawów ze strony przewodu pokarmowego oraz uszkodzenia wątroby.
Inne metody terapeutyczne:
Lecznicze środki ścierające – jednak ich skuteczność jest ograniczona
Preparaty z wit B3 – do stosowania miejscowego, dostępne tylko na receptę
Wyciąg z żółci rekina – u niektórych osób ogranicza wytwarzanie łoju
Produkty na bazie kwasu azelaowego – o działaniu antybakteryjnym, wspomagające odblokowywanie gruczołów łojowych poprzez usuwanie obumarłych komórek z powierzchni skóry
Ścieranie naskórka i chirurgia kosmetyczna – wygląd skóry poprawia się poprzez wygładzenie bliznowców oraz wstrzyknięcie kolagenu do blizn wgłębionych
Iniekcje kortykoseroidu – metoda polegająca na podaniu kortykosteroidu bezpośrednio do wykwitu zapalnego.
ŻRÓDŁO: Trądzik, Elizabeth Holmes